به گزارش تابش کوثر و به نقل از سایمون تیسدال، تحلیلگر سیاست خارجی گاردین، مداخله نظامی مستقیم آمریکا در ونزوئلا یک کودتای آشکار و ناقض حاکمیت ملی است که بدون مجوز بینالمللی انجام شده و پیامدهای خطرناکی برای منطقه و جهان دارد. این اقدام میتواند به خلأ قدرت، فروپاشی نظم داخلی و حتی جنگ داخلی در ونزوئلا منجر شود.
این حمله در شرایطی رخ داده که ترامپ طی همان هفته ایران را نیز به اقدام نظامی تهدید کرده است؛ موضوعی که نشاندهنده سیاست خارجی مبتنی بر زور و نمایش قدرت است. دولت آمریکا ادعا میکند هدفش جلوگیری از قاچاق مواد مخدر و مهاجرت غیرقانونی است، اما تیسدال این توضیح را ناکافی میداند و به انگیزههای دیگری همچون خصومت شخصی ترامپ با مادورو، تلاش برای احیای دکترین مونرو و تسلط بر آمریکای لاتین اشاره میکند. تصرفهای مکرر نفتکشهای ونزوئلایی نیز به گمانهزنی درباره طمع واشنگتن به منابع انرژی این کشور دامن زده است.
واکنش رهبران منطقه شدید بوده است. رئیسجمهور کلمبیا و دولتهای چپگرای آمریکای لاتین این اقدام را تهدیدی مستقیم علیه امنیت منطقهای دانستهاند. کوبا نیز که به حمایت اقتصادی و انرژی ونزوئلا وابسته است، بهشدت نگران پیامدهای این تحول است. در پاناما نیز خاطره تهاجم نظامی آمریکا در سال ۱۹۸۹ بار دیگر زنده شده است.
تیسدال شباهتهایی میان اقدام ترامپ و تهاجم روسیه به اوکراین ترسیم میکند و هشدار میدهد که این رفتار میتواند برای دیگر قدرتها، از جمله چین در قبال تایوان، سابقهای خطرناک ایجاد کند. از نگاه او، بریتانیا، اتحادیه اروپا و دیگر دموکراسیهای غربی باید این اقدام را بدون ابهام محکوم کنند، چرا که آمریکا بار دیگر بدون توجه به سازمان ملل و قوانین بینالمللی دست به اقدام نظامی زده است.
بهرغم تصور برخی محافل در واشنگتن، بازگشت سریع رهبران اپوزیسیون تبعیدی و استقرار دموکراسی در ونزوئلا چندان واقعبینانه نیست. بخشهایی از ساختار قدرت همچنان فعالاند و احتمال مقاومت، خشونت متقابل و تشدید بحران وجود دارد.
در جمعبندی، نویسنده تأکید میکند که تصویر ترامپ بهعنوان «میانجی صلح» بیش از هر زمان دیگری بیاعتبار شده است. او نهتنها در ونزوئلا، بلکه در خاورمیانه، آفریقا و حتی اروپا با تهدید و بمباران، آتش درگیریها را شعلهورتر کرده و بهجای ساختن صلح، میراثی آغشته به جنگ و بیثباتی بر جای میگذارد.
انتهای پیام/Z110
نظر شما