رسانه الکترونيکی تابش کوثر - آخرين عناوين سواد رسانه ای :: نسخه کامل http://tabeshekosar.ir/savad Thu, 23 Nov 2017 03:11:58 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 http://tabeshekosar.ir/skins/default/fa/96/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط رسانه الکترونيکی تابش کوثر http://tabeshekosar.ir/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام رسانه الکترونيکی تابش کوثر آزاد است. Thu, 23 Nov 2017 03:11:58 GMT سواد رسانه ای 60 سواد رسانه‌ای (3) : آنها ما را می‌شناسند! http://tabeshekosar.ir/vdcg7n93.ak9nw4prra.html به گزارش تابش کوثر ، «رسانه‌ها بیشتر از مادرمان ما را می‌شناسند!» این نه جمله‌ای اغراق‌آمیز در وصف قدرت رسانه‌ها، که حقیقتی  ترسناک از دنیایی است که امروز در آن زندگی می‌کنیم. واقعیت این است که امروزه ما در استفاده از رسانه‌ها هم از آنها اطلاعات می‌گیریم و هم به آنها اطلاعات می‌دهیم. موتور جستجوی گوگل علاوه بر کاوش‌هایی که برایمان انجام می‌دهد، روزانه اطلاعات زیادی از ما را ثبت می‌کند. او همانند سایر ابزارهای اینترنتی مشخصات فردی ما را می‌داند، به پست‌های الکترونیکی ما دسترسی دارد، مسیرهای رفت و آمد روزانه‌ی ما را رصد می‌کند و می‌داند کجا کار می‌کنیم، رمزهای استفاده شده در فرم‌های متعدد را ذخیره کرده  و از همه مهمتر با تحلیل مواردی که در گوگل جستجو می‌کنیم، اطلاعات فراوانی از شخصیت ما را به دست می‌آورد و می‌داند چه علاقمندی‌ها و عقایدی داریم و بیشتر به دنبال چه هستیم. اینها بخش کوچکی است از اطلاعاتی که تنها یک موتور جستجو می‌تواند از ما به دست بیاورد. با افزایش ضریب نفوذ تلفن‌های همراه هوشمند، این روند شکل بسیار گسترده‌تری به خود گرفته است. این همراهان همیشگی با برقراری ارتباط با انواع درگاه‌های اطلاعاتی همچون شبکه‌های موبایل، سیستم موقعیت‌یابی جهانی(GPS)، تکنولوژی وای‌فای و بسیاری روش‌های دیگر، موقعیت لحظه به لحظه‌ی ما را روی کره‌ی زمین گزارش می‌دهند؛ حتی نرم‌افزارهایی وجود دارند که جابجایی ما را روی صندلی اتوبوسی که در آن نشسته‌ایم را تشخیص داده و به اطلاع کاربران خود می‌رسانند. بسیاری از ما تصور می‌کنیم که با ساخت یک کاربری بدل در یک شبکه اجتماعی همچون تلگرام مشکل را حل کرده‌ایم و دیگر کسی نمی‌تواند ردپایی از ما در این فضا به دست آورد، این در حالی است که شیوه‌های متعددی برای احراز هویت کاربران در این فضا وجود دارد. بسیاری از برنامه‌هایی که روی گوشی تلفن همراهمان نصب می‌کنیم از ما مجوزهایی می‌خواهند که با تأیید آنها می‌توانند دفترچه شماره مخاطبان تلفن ما را بخوانند و با این روش می‌توانند مخاطبان ما را نیز شناسایی نمایند. برخی حتی نمی‌دانند که اطلاعاتی که از طریق چنین نرم‌افزارهایی رد و بدل می‌کنند، بر روی سرورهایی خارج از کشور برای همیشه ذخیره می‌شوند و بر همین اساس هیچ گفتگوی دو نفره‌ای منطقاً نمی‌تواند وجود داشته باشد؛ چرا که گزارشات زیادی از نفوذ هکرها در بانک‌های اطلاعاتی چنین پایگاه‌هایی روزانه منتشر می‌شود و این نشان می‌دهد که سطح امنیت در چنین ابزارهایی مخصوصاً در حوزه‌ی فضای مجازی که صنعت نرم‌افزارسازی و تهیه برنامه‌های حفاظتی در آن به بلوغ نرسیده و دوران طفولیت خود را طی می‌نماید، بسیار پایین است. این شرایط آنجا حساسیت بیشتری پیدا می‌کند که بدانیم بسیاری از اطلاعاتی که ما روزانه در فضای مجازی به اشتراک می‌گذاریم در آینده بسیار قیمت پیدا خواهند کرد. حتماً رئیس جمهور و مسئولان چند دهه آینده‌ی کشور ما امروز جوانان و نوجوانانی هستند که به راحتی در فضای مجازی فعالیت کرده و اطلاعات زندگی خود را در اختیار این رسانه‌ها قرار می‌دهند. با دقت در چنین موقعیتی بیشتر درک خواهیم کرد که داده‌های امروز این قشر در آینده به چه اندازه حساس و حیاتی خواهند شد. یکی دیگر از راهکارهایی که صاحبان رسانه‌ها می‌توانند با استفاده از آن از ما اطلاعات دست اول دریافت کنند، استفاده از مطالعات اجتماعی به روش‌های کمی و کیفی است. معمولاً ما به صورت روزانه اطلاعات زیادی را در گوگل و سایر هم‌قطارانش جستجو می‌کنیم و با این کار موضوعات مورد علاقه و به عبارتی گرایشات فکری خود را  اعلام می‌کنیم و این اطلاعات می‌تواند پایه‌ای باشد برای انواع تحلیل در خصوص جامعه‌ در آن سوی مرزها. واقعیت این است که امروز جوامع در سطح بسیار وسیعی درگیر فضای نوین رسانه‌ای شده‌اند و اگر نتوانند سواد لازم برای زیست در این محیط را کسب نمایند، بسیاری از مخاطرات بر سر راه آنان به وجود خواهد آمد که می‌تواند آنها را دچار مشکلات جدی نماید. الفبای سواد رسانه‌ای داشتن دیدگاه انتقادی و تحلیلی نسبت به وسایل ارتباط جمعی است که از آنها استفاده می‌کنیم و اولین اقدام در جهت افزایش ضریب امنیتی در این فضا این است که بدانیم اطلاعات ما ارزشمند هستند و هر نوع اشتراک‌گذاری آنها با دیگران از این طریق، ممکن است به قیمت علنی شدن آنها تمام شود.  متأسفانه بی‌سوادان رسانه‌ای در کشور ما با استفاده نادرست از ابزارهای فضای مجازی امروزه سبب شده‌اند که مشکلات فراوانی برای خانواده‌های ایرانی به وجود بیاید، بسیاری از استفاده کنندگان خوش‌بین نرم‌افزاری همچون اینستاگرام، این ابزار را با آلبوم خانوادگی خود اشتباه گرفته‌اند و با این کار هم برای خود مشکل ایجاد کرده‌اند و هم باعث ایجاد فضایی ضدفرهنگی در کشور شده‌اند.  سواد رسانه‌ای برای در امان ماندن از مخاطرات چنین ابزارهایی ما را متقاعد می‌کند که اطلاعات خود را طبقه‌بندی کرده و اطلاعات شخصی و مهم خود را به راحتی در چنین فضایی به اشتراک نگذاریم.  گزارش از ﻧﺴﻴﻢ ﻋﺒﺎﺳﻲ ﻛﺎﺭﺷﻨﺎﺱ اﺭﺷﺪ ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﺭﺳﺎﻧﻪ ]]> سواد رسانه ای Tue, 17 Oct 2017 05:27:24 GMT http://tabeshekosar.ir/vdcg7n93.ak9nw4prra.html سواد رسانه‌ای (2): آلودگی اطلاعاتی چیست http://tabeshekosar.ir/vdcbs9b0.rhbf9piuur.html به گزارش رسانه تابش کوثر در بخش اول  سلسله نوشتار سواد رسانه ای به تأثیر شگرف، عمیق و البته فوری رسانه‌های گروهی بر فرهنگ و هویت جمعی انسان‌ها اشاره کردیم و مصادیقی از تغییر هویت جوامع تحت تأثیر القائات و تأثیرات رسانه‌ها را ذکر کردیم. همچنین به لزوم بهره‌گیری از دانش و سواد رسانه‌ای به عنوان عاملی که می‌تواند انسان‌ها را در مقابل این نوع از مخاطرات رسانه‌ای ایمن سازد و از بروز چالش‌هایی همچون بی‌هویتی فرهنگی نجات دهد پرداختیم. اینک و در قسمت دوم این مقاله به یکی دیگر از پیامدهای عصر ارتباطات ودنیای رسانه که تأثیر مستقیمی بر زندگی شخصی و اجتماعی آحاد جوامع گذاشته است، می‌پردازیم. مفهومی به نام «آلودگی اطلاعاتی» یا (information pollution) یکی دیگر از چالش‌هایی است که جوامع در عصر ارتباطات با آن درگیرند. این مسئله از آنجا آغاز می‌شود که اطلاعات به وفور و بیش از حد نیاز دنیای پیرامون ما را احاطه کرده و سبب شده است که نتوانیم اطلاعات مفید و مورد نیاز خود را از اطلاعات زائد و نادرست باز شناخته و تحت فشار تکنیک‌های انتقال و القاء پیام، به مصرف کننده‌ی صرف داده‌های سرازیر شده از خروجی رسانه‌ها تبدیل شویم.  چنین مفهومی را حتماً می‌توان با مثالی ساده‌تر نیز تشریح نمود. فرض کنید که شما برای خریدن یک بسته شکر به یک فروشگاه بزرگ مراجعه می‌کنید، طبیعتاً انتظار دارید که با دریافت اطلاعاتی همچون نوع، کارخانه‌ی سازنده، تاریخ تولید و انقضاء، مواد افزودنی، علائم استاندارد و البته قیمت، یکی از بسته‌های موجود را که مناسب می‌دانید انتخاب کنید، اما مشکل از آنجا شروع می‌شود که  فروشنده به جای دادن این اطلاعات به شما یک کامیون شکر روی سرتان خالی کند و شما را در زیر انبوه شکرهایی که هیچ اطلاعی از سلامت و خلوص آن ندارید دفن کند.  در چنین شرایطی مصرف کننده هرگز نخواهد توانست با ابزارهای منطقی همچون مقایسه، استقراء، مشورت و... جنس مورد نیاز خود را انتخاب کرده و از آن استفاده نماید و بنابر این شکری که از چنین فروشگاهی خریداری شود قطعاً آمیخته‌ای خواهد بود از انواع موادی زائدی که به سبب شباهتی که با شکر دارند و درآمیختگی با آن تحت عنوان شکر به مشتری فروخته شده و به نوعی او را فریب می‌دهند. اما در فضای رسانه، مسئله به اینجا همینجا ختم نمی‌شود. شرایط به وجود آمده در دنیای ارتباطات تحت تأثیر رسانه‌های نوین سبب شده است که شما نیز بتوانید شکرهای خریداری شده را مجدداً در چرخه‌ی توزیع قرار داده و احتمالاً با افزودن مواد ناخالص دیگری، آن را در بین دیگر متقاضیان توزیع نمایید و این به معنای رشد تصاعدی کمیت و نزول کیفیت، تحت تأثیر این تولید و عرضه‌ی انبوه است. نظام اطلاعاتی امروز جهان نیز دقیقاً از چنین الگویی پیروی می‌کند، رسانه‌ها روزانه میلیون‌ها کلمه خبر تولید و منتشر می‌کنند. دروازه‌بانان خبری، اخبار و واقعیت‌ها را برا اساس خواست و سیاست‌های حاکم بر رسانه‌ی خود ممیزی و فیلتر می‌کنند، بسیاری از شبکه‌ها و کارتل‌های رسانه‌ای به منظور ایجاد تأثیرات مشخص و دلخواه اربابان رسانه، از تکنیک‌های تخصصی برای قلب واقعیت استفاده می‌کنند. سیل اطلاعات از غرب به شرق چنان ناعادلانه در جریان است که هیچ کس را یارای ایستادگی در برابر آن نیست. و در چنین شرایطی است که اهمیت مقوله‌ای تحت عنوان «سواد رسانه‌ای» و ضرورت آموزش آن به شهروندان در هر طبقه اجتماعی و مقطع تحصیلی به چشم می‌آید، اینک اطلاعات آلوده و آلودگی اطلاعاتی زندگی انسان‌ها را در بر گرفته است.  واقعیت این است که امروزه ما هر روز در دریایی از داده غوطه‌وریم که کمترین اطمینانی به صحت و سلامت آن نداریم. ابزارهای نوین ارتباطی هر کدام از دریافت‌کنندگان اطلاعات را به رسانه‌ای بدل کرده است که خود می‌تواند به تولید دست بزند و فقدان دروازه‌بان باعث شده است که کپی تولیدات رسانه بدون کمترین محدودیتی و با آسان‌ترین شیوه‌ها صورت پذیرد.  تقریباً تمام اطلاعاتی که ما روزانه دریافت می‌کنیم، اطلاعات دسته چندمی است که بارها از فیلتر اندیشه‌ها و قضاوت‌های دیگر رد شده و از آن تأثیر پذیرفته است و اولین درس از سواد رسانه‌ای در چنین شرایطی این است که بدانیم آنچه در رسانه می‌بینیم، لزوماً واقعیت نیست و می‌تواند ضد واقعیت نیز باشد.  نیوتن مینو، پژوهشگر معروف می‌گوید در سال 1981 نگران بودم که فرزندانم نخواهند توانست از تلویزیون منفعتی ببرند. 30 سال بعد نگرانیم از این بابت بود آیا نوه‌هایم از صدمات تلویزیون در امان خواهند بود؟ و مالکوم ایکس می‌گوید: اگر مراقب نباشید روزنامه‌ها با شما کاری خواهند کرد تا از کسانی که به آنها ظلم می‌شود متنفر باشید و به کسانی که به آنها ظلم می‌کنند عشق بورزید. و این دو جمله شاید بتوانند بهترین توصیف از عواقب آلودگی اطلاعاتی باشند.  در بخش‌های بعدی این سلسله گفتار از راهکارهای عملی برای در امان ماندن از این آفت‌های رسانه‌ای بیشتر سخن خواهیم گفت. ادامه دارد...گزارش از نسیم عباسی کارشناس ارشد مدیریت رسانه ]]> سواد رسانه ای Tue, 19 Sep 2017 09:04:29 GMT http://tabeshekosar.ir/vdcbs9b0.rhbf9piuur.html سواد رسانه ای (1) چگونه سلاطین رسانه ای نگرش یک جامعه را تغییر می دهند http://tabeshekosar.ir/vdciqraq.t1arp2bcct.html به گزارش رسانه تابش کوثر روزگاری نه چندان دور مصرف مشروبات الکلی در این کشور مطلقاً ممنوع بود. قانون منع مطلق واردات و مصرف مشروبات الکلی باعث شده بود تجارت این نوع از نوشیدنی‌ها توسط باندهای مسلح مافیایی و قاچاقچیان حرفه‌ای انجام شود. تصاویری وجود دارد که نشان می‌دهد پلیس ساحلی این کشور مشغول اندازه‌گیری لباس‌های شناگران زن و مرد در کنار ساحل است، تا اگر از مقدار مجاز تخطی کرده باشند، آنها را جریمه کرده و یا حتی بازداشت نمایند. در نگاه اول چنین به نظر می‌رسد که این پاراگراف در مورد یکی از کشورهای اسلامی و یا دولت‌های متعصب خاورمیانه نوشته شده است. اما اینچنین نیست! و اینها حقایقی است در مورد کشوری که امروزه به عنوان پرچمدار نظام لیبرال دموکراسی جهان شناخته می‌شود. در تمام آن سال‌ها اگرچه مشروب به عنوان کالایی قاچاق در ایالات متحده آمریکا مطرح بود؛ اما در اکثر فیلم‌های امریکایی مصرف می‌شد، البته در بسیاری از این فیلم‌ها قهرمانان داستان، مشروب را به عنوان امری قبیح و یا به منظور آسیب‌شناسی می‌نوشیدند. به تدریج قبح مصرف مشروب در آمریکا شکسته شد تا اینکه در سال 1933 این قانون به طور کلی لغو گردید و امروزه این مسئله حتی به یک هنجار در فرهنگ آمریکایی تبدیل شده است. چنین اتفاقی در آمریکا در حوزه‌ی پوشش و لباس نیز رخ داد. دقیقاً در همین سال یعنی 1933 لباس شناگران آمریکایی که تا پیش از این دو تکه بود و پوشش بیشتری داشت، یک تکه شد و تقریباً به شکل امروزی درآمد. البته قبل از این تغییر، «جانی ویسمولر» قهرمان شنای المپیک و اولین هنرپیشه‌ی نقش «تارزان» لباس یک‌تکه را برای مردم آمریکا عادی کرده بود. اینگونه بود که فرهنگ سخت‌گیرانه‌ی آمریکایی تحت تأثیر عاملی به نام رسانه، ظرف مدت کوتاهی چنان دگرگون شد که امروزه ایالات متحده‌ آمریکا به قطب قدرتمند صنایع سرگرمی شامل تولید و صادرات انواع فیلم‌های مستهجن و تولید مشروبات الکلی و همچنین به عنوان الگویی در مصرف این محصولات در جهان تبدیل شده است. اینک این سلاطین رسانه‌ای جهان هستند که تعیین می‌کنند که اکثر مردم دنیا چه بخورند، چه بپوشند و چگونه فکر کنند. واقعیت این است که رسانه در سایه‌ رشد تکنولوژیک، ابزاری و علمی خود چنان قدرتی پیدا کرده است که به راحتی می‌تواند نگرش‌های یک جامعه را ظرف مدت کوتاهی تغییر داده و آنان را همچون عروسک‌های خیمه‌شب‌بازی کنترل نماید و بشر نیز هیچ‌گاه تجربه‌ برخورد با چنین نهادهای قدرتمند تولید الگوی سبک زندگی را نداشته است که بتواند با استفاده از آن تجارب، خود را در برابر تغییرات سهمگین فرهنگی ایمن نماید. انبوه اطلاعات موجود در جهان به قدری زیاد است که از آن به عنوان انفجار اطلاعاتی و یا آلودگی اطلاعاتی یاد می‌کنند، متبحرترین متخصصان رشته‌های مختلف علمی و هنری سرگرم تولید محصولات رسانه‌ای با بیشترین تأثیرات بر عمیق‌ترین لایه‌های روح، تفکر و نگرش انسان‌ها هستند. سیل اطلاعات و پیام به شکلی کاملاً ناعادلانه از غرب به شرق در جریان است و هرلحظه به شرایط یکپارچگی فرهنگی در جهان نزدیک‌تر می‌شویم. آری این جملات اغراق نیست و عصر ارتباطات امروز در حال شکل دادن جهان به شیوه‌ای کاملاً بی سابقه در تاریخ بشر است و این وضعیت بیش از هر چیز دیگری ضرورت آموزش سواد رسانه‌ای را به ما یادآوری می‌کند. اهمیت مقوله‌ای تحت عنوان سواد رسانه‌ای به قدری است که انجمن آموزش روزنامه‌نگاری و ارتباطات آمریکا اخیراً اذعان کرده است که اگر به این مهم توجه نشود جامعه آمریکا به یک جامعه بی‌سواد رسانه‌ای تبدیل خواهد شد(علی خلج، 1395) از طرفی نتایج پژوهشی در ایران نشان می‌دهد که نمره سواد اینترنتی در کشور 12 از 100 است. چنین عددی بیانگر این است که اکثر مردم ایران امروز از ابزاری استفاده می‌کنند که آن را نمی‌شناسند. اینک شناخت رسانه و مهارت استفاده از آن و دانش پیشگیری از آثار سوء رسانه‌ها بیش از هر زمان دیگری ضروری به نظر می‌رسد و دولت‌ها و نهادهای فرهنگی می‌بایست با درک حساسیت شرایط این دنیای جدید، برنامه‌ریزی فرهنگی-رسانه‌ای جامعی را برای حفظ بنیان‌های فرهنگی و اجتماعی جوامع تدوین و اجرا نمایند. سواد رسانه‌ای یا سواد اطلاعاتی به معنی مجموعه‌ای از مهارت‌ها که شامل تشخیص نیاز اطلاعاتی، مکان‌یابی، ارزیابی و بکارگیری موثر اطلاعات تعریف شده است که یکی از مهم‌ترین ابعاد آن توانایی نقد رسانه و نه استفاده منفعلانه از آن است. به باور اندیشمندان علم ارتباطات، سواد رسانه‌ای به ما کمک می‌کند تا به محصولات رسانه‌ای که در اختیار ما قرار می‌گیرند نگاهی تحلیلی داشته باشیم. این رویکرد باعث می‌شود تا بتوانیم درک درستی از اطلاعات داشته باشیم و در مقابل آن مقهور و یا شیفته نباشیم. در ادامه این سلسله مباحث به ابعاد مختلف سواد رسانه‌ای خواهیم پرداخت.گزارش از نسیم عباسی کارشناس ارشد مدیریت رسانه ]]> سواد رسانه ای Sun, 20 Aug 2017 10:52:29 GMT http://tabeshekosar.ir/vdciqraq.t1arp2bcct.html